TARTALO

Egun batean zeuden anaiak eta ama bat, eta umeak ari ziren esaten ordenagailua zegoela sosrginduta. Baina esan zien amak:
- Zuek bai zaudete sorginduta!

Beren ama zegoen joateko irrikitan. Horregatik utzi zituen bi umeak bakarrik etxean. Orduan hasi ziren ordenagailuarekin. Orduan atera zen Tartalo, begi batekin, eta eraman zituen kobazulo batera. Anaia bat jarri zuen burruntzian jateko, eta hasi zen jaten, baina beste anaiak ezin zuen ezer egin, eta saiatu zen ihes egiten.

Ardiak zeuden gosez eta gosez, eta berak nahi zuen ihes egin, baina ezin zuen. Aurkitu zuen palanka bat, baina Tartalo hasi zen zenbatzen ardiak. Anaia txikiak jarri zuen ardiaren azala, baina Tartalok jarri zion eraztun bat, den-dena txibatzen ziona. Umea hasi zen korrika baina Tartalok esan zion:
- Eraztun, non zaude?
- Nago hemen, hemen... Zuhaitz batean. Etorri nire bila!
Eta Tartalo hasi zen bere bila, baina mutilak ez zekien nor ari zen esaten non zegoen. Azkenean aurkitu zuen zela eraztuna. Orduan nahi zuen kendu, baina ezin zuen, esan behar zuelako Tartalok, eta ez bazuen esaten ezin zuen kendu. Geratu behar zuen berarekin betirako. Ez zekien zer egin. Orduan hasi zen tiraka eta tiraka, baina zen alferrik. Negarrez hasi zen zegoelako bakarrik, eta hil zelako bere anaia. Eta orduan bera altxa zen eta esan zuen:
- Nik hilko dut Tartalo hori! Nire anaiaren ohorez zin egiten dut.

Altxa zen Tartaloren bila, baina pentsatu zuen:
- Ardi horiek gose handia daukate, eta ni joaten banaiz, nahiko dute jan. Zer egingo dut?
Orduan jarri zuen berarekin eraztuna, hasi zelako esaten den-dena. Orduan Tartalok bazekien zer egin nahi zuen. Mutila joan zenean, Tartalo izkutatu zen, eta mutila ikusi zuen.
Orduan hasi zen korrika eta korrika, baina ez zekien nora, eraztuna txibatuko zelako. Orduan igo zen mendi bateran, eta hartu zuen labana bat, eta moztu zuen behatza. Eraztuna hasi zen:
- Hemen nago! Tartalo, etorri nire bila! Etorri, etorri! -eta orduan esan zuen Tartalok:
- Orain joango naiz, itxoin! -eta Tartalok esan zion mutilari:
- Itzuliko naiz! Zin egiten dizut! -orduan Tartalo bota zen, eta esan zuen:
- Orain joango naiz -eta esan zuen eraztunak:
- Etorri nire bila, azkar! -eta azkenik esan zuen Tartalok:
- Joango naiz.
Anaia jarri zen oso-oso pozik, eta esan zien:
- Zin egin nizun, anaka, eta bete dut.

Orduan herri oso pozik jarri zen, anaia batek Tartalo hil zuelako, eta oso pozik zeuden. Orduan egin zioten estatua bat eta oso pozik daude.

Mireia Jiménez

2 anaiak (bat hiltzen da)
Ama bat (ez du sinisten mitologia)
Eraztun bat (txibatzen duena)
Munstroa (nahi ditu jan bi anaiak)
Istorioa kobazulo batean gertatzen da.